AyurvedaKrant-Plus Abonnement
Reflecties van Ayurveda expert R. Reshma met betrekking tot de kwestie en discussie rond het recente opiniestuk van Dinesh S. Thakur (“The Medical Boundaries of AYUSH Practitioners”, The Hindu, juli 2025. Deze reflecties zijn een weergave van een opiniestuk van Dr. Reshma R. (Ayurveda Specialist, Activist) die zij weergeeft als ‘een uitnodiging tot nuance, open wetenschap en eerlijke dialoog—zonder persoonlijke aanvallen, en met respect voor feiten en culturele context.’ Dat in een tijd waarin ook in India traditionele geneeskunde – waaronder Ayurveda – onder vuur ligt.
AYUSH, ‘Evidence’, en het publieke debat: een kritische reflectie
Inleiding: de actuele controverse
De discussie rond de legitimiteit van AYUSH (Ayurveda, Yoga & Naturopathy, Unani, Siddha, Homeopathy) laaide opnieuw op na het artikel van Dinesh S. Thakur in The Hindu (“The Medical Boundaries of AYUSH Practitioners”, juli 2025). Thakur stelt vragen over het recht op het gebruik van de titel ‘Doctor’ door AYUSH-beoefenaars, het gebrek aan grootschalig wetenschappelijk bewijs, en het inzetten van belastinggeld voor de promotie van traditionele systemen. Zijn standpunten vonden weerklank op sociale media, waar hij zich openlijk schaarde achter scherpe uitlatingen van Dr. Abby Philips (‘The Liver Doc’), inclusief persoonlijke aanvallen op onder andere schaakgrootmeester Vidit Gujrathi.
Wat is hier werkelijk aan de hand? Gaat het over medische veiligheid, bewijsvoering, of spelen er diepere culturele, economische en politieke factoren mee?
1. Wie mag zich ‘Doctor’ noemen? De titel, de traditie en de waarheid
De discussie over de titel ‘Doctor’ is niet nieuw. In India is de term ‘Vaidya’ (Ayurveda), ‘Hakim’ (Unani) of ‘Homeopath’ cultureel ingebed als medisch behandelaar, vaak met een lange opleiding en diepgaande kennis van het eigen systeem. De overheid erkent dit formeel via de Central Council of Indian Medicine (CCIM) en National Commission for Indian System of Medicine (NCISM), die erkende opleidingen en diploma’s aanbieden (zie NCISM).
Wetenschappelijke literatuur laat zien dat in veel landen traditionele geneeskunde naast de biomedische zorg bestaat, vaak met goede resultaten in de eerstelijnszorg, zeker waar reguliere zorg moeilijk bereikbaar is (World Health Organization, 2019). De WHO erkent het recht van landen om traditionele medische systemen te behouden en te integreren, mits kwaliteit en veiligheid worden geborgd.
2. Evidence, EBM en het paradigma-debat
Een belangrijk argument van Thakur en Philips is dat Ayurveda en andere AYUSH-systemen onvoldoende ‘evidence-based’ zijn. Dit verwijst naar de standaard van Evidence Based Medicine (EBM), waarin grootschalige, gerandomiseerde studies en systematische reviews leidend zijn.
Kritiek hierop:
- Context-gebondenheid: Veel Ayurveda-interventies zijn persoonsgericht, seizoensafhankelijk en integreren leefstijl en dieet. Dit laat zich niet eenvoudig in klassieke RCT’s (Randomized Controlled Trials) vangen (Patwardhan et al., 2015).
- Internationale erkenning: Ook de WHO onderstreept dat traditionele kennis en empirische praktijk, mits goed onderbouwd en gereguleerd, waardevol kunnen zijn naast biomedische modellen (WHO Traditional Medicine Strategy 2014-2023).
- Bewijsbasis groeit: Steeds meer onderzoek ondersteunt ayurvedische kruiden (zoals Ashwagandha, Curcuma, Tinospora) bij stress, inflammatie en chronische aandoeningen (Telles et al., 2022; Vishvanath et al., 2021).
Tegelijkertijd:
Er zijn reële zorgen over ondoordachte claims, het ontbreken van kwaliteitsstandaarden, of het inzetten van Ayurveda als alternatief voor noodzakelijke westerse behandeling. Ook zijn er gevallen van zware metalen of foute preparaten die schade veroorzaakten (Saper et al., 2008).
3. Taxpayers’ Money: publiek geld en de politieke strijd
De inzet van belastinggeld voor AYUSH-systemen is een heet hangijzer. Thakur noemt het verspilling; aan de andere kant is toegang tot betaalbare, culturele en lokale zorg een grondrecht (zie Indian National Health Policy 2017). Ayurveda bereikt miljoenen mensen in rurale gebieden waar geen reguliere MBBS-arts aanwezig is. Uit evaluaties blijkt dat integratie van AYUSH de kosten drukt en soms zelfs de uitkomsten verbetert (Panda et al., 2021).
Medische fouten en industriebelangen:
De regulier medische sector kampt wereldwijd met problemen als polyfarmacie, ‘off-label’ gebruik, en medische fouten—de derde doodsoorzaak in de VS volgens het BMJ (Makary & Daniel, 2016). Farmaceutische schandalen kosten de belastingbetaler miljarden, maar roepen minder maatschappelijke discussie op dan investeringen in traditionele systemen.
4. Sociaal media-debat: Kritiek, polarisatie en het belang van nuance
De bijdrage van Dr. Abby Philips tonen een verharding van het debat. Waar inhoudelijke kritiek welkom is, leidt het ridiculiseren van culturele tradities en publieke figuren vooral tot polarisatie en minder openheid voor integratie of dialoog (Lander et al., 2021). Ook uit wetenschapscommunicatie blijkt dat beschimpen zelden leidt tot betere compliance of begrip, maar eerder tot weerstand en wantrouwen (Vraga & Bode, 2017).
5. Conclusie: Naar een volwassen debat en verantwoorde integratie
De vraag is niet óf traditionele systemen als Ayurveda een plek hebben, maar hoe die plek verantwoord kan worden ingericht.
- Regulering, kwaliteitsbewaking en onderzoek zijn essentieel.
- Dialoog tussen systemen, niet dogmatisme, levert het meeste op voor patiënt én samenleving.
- Wetenschappelijk onderzoek moet worden uitgebreid, maar ook respect tonen voor context en traditie.
- Publiek geld kan verantwoord worden ingezet als kosten-effectiviteit en veiligheid aantoonbaar zijn—net als bij reguliere zorg.
Laat het debat gevoerd worden op basis van feiten, niet op basis van angst of identiteitspolitiek, aldus R. Reshma.
Bronnen en referenties
- Patwardhan, B. et al. (2015). Ayurveda and Evidence-Based Medicine: Resetting the Relationship. NCBI PMC4389540
- Saper, R. B. et al. (2008). Heavy Metal Content of Ayurvedic Herbal Medicine Products. PubMed
- Makary, M.A., Daniel, M. (2016). Medical error—the third leading cause of death in the US. BMJ 2016;353:i2139
- Vishvanath, V. et al. (2021). The efficacy and safety of Withania somnifera (Ashwagandha) root for improvement of sexual function. PubMed
- Telles, S. et al. (2022). Advances in Ayurveda research. PubMed
- World Health Organization. WHO Traditional Medicine Strategy 2014-2023. WHO
- Panda, A. K. et al. (2021). Integrative medicine: Rethinking the concept in the Indian context. PubMed
- Vraga, E. K., & Bode, L. (2017). Using Expert Sources to Correct Health Misinformation in Social Media. Sage
- National Health Policy 2017. NHP India
- Lander, J. et al. (2021). Science communication in the COVID-19 era. The Lancet
