Congres 15–17 feb 2026, Dubai
Tijdens de 3rd International AYUSH Conference & Exhibition in Dubai (15–17 februari 2026) draaide een plenaire sessie om een herkenbare uitdaging: integr curious integratie van Ayurveda met behoud van diepgang. Hoe versterk je Ayurveda-onderwijs en -onderzoek binnen integrative medicine? En hoe doe je dat zó dat Ayurveda niet wordt versimpeld of “platgeslagen” tot alleen biomedische taal? Juist nu steeds meer zorgprofessionals samenwerken over disciplines heen, groeit de behoefte aan een heldere aanpak. Het thema integratie van Ayurveda met behoud van diepgang speelt dan ook een grote rol in het moderne debat. Daardoor wil men modern onderzoek serieus nemen én de eigen logica van Ayurveda intact laten. Het event is terug te vinden via de officiële informatie op ayushdubai.org.
Ayurveda Education and Research in Integrative Medicine: The Way Forward
De sessie “Ayurveda Education and Research in Integrative Medicine: The Way Forward” werd gemodereerd door Dr. Mamata Bhagwat en voorgezeten door Dr. Jayaprakash Narayan (voormalig vice president van CCIM). Co-chair was Dr. Vandana Siroha van Rashtriya Ayurveda Vidyapeeth. In het panel zaten ook Dr. Rabinarayan Acharya (CCRAS) en Prof. Anup Thakkar van ITRA Jamnagar, verbonden aan het Institute of Teaching and Research in Ayurveda. Samen vertegenwoordigen zij precies die driehoek die integratie kan maken of breken: onderwijs, onderzoek en beleid.
Een centrale bijdrage in de sessie ging over een praktisch idee dat veel deelnemers meteen konden plaatsen: “layered understanding”, ofwel put simply, gelaagd begrip. Het probleem dat werd geschetst is eenvoudig: in veel curricula worden biomedische vakken en ayurvedische vakken naast elkaar gezet, alsof studenten vanzelf de brug ertussen ready wel bouwen. In de praktijk gebeurt dat zelden. Het gelaagde model zegt daarom: maak expliciet welke laag van kennis je gebruikt, waarvoor, en met welk doel. Biomedicine en Ayurveda mogen allebei hun eigen “taal” houden. Echter, het is belangrijk dat je bewust organiseert hoe ze elkaar aanvullen.
Een onderbouwd plan dat de persoon centraal zet
Dat werd uitgelegd met een voorbeeld uit de kliniek: dual diagnosis. In een integratieve setting helpt de biomedische kant bij het scherp beschrijven van het ziektebeeld, het uitsluiten van alarmsignalen en het meten van uitkomsten. Ayurveda voegt daar een andere laag aan toe. Dit is een manier van denken waarmee je patronen en variaties tussen patiënten duidt en vertaalt naar een individueel plan. Daarbij werd ook verwezen naar ukta en anukta vyādhi-redenering. Enerzijds werken ze met bekende, klassiek beschreven ziektebeelden. Anderzijds leren ze redeneren bij klachten die niet één-op-één in klassieke categorieën passen. Toch zijn deze wel via dosha-, dhatu- en srotas-logica te benaderen. Zo krijg je geen “één protocol voor iedereen”, maar een onderbouwd plan dat de persoon centraal zet.
Hetzelfde principe werd toegepast op geneesmiddelenonderzoek. Moderne analyses, zoals fytochemie en kwaliteitscontrole, zijn sterk in het waarborgen van identiteit, zuiverheid en veiligheid van middelen. Ayurveda biedt vervolgens een verklaringslaag die voor veel clinici en studenten juist essentieel is om het gebruik te begrijpen: rasa, guṇa, vīrya en vipāka als taal voor werking in het lichaam. Dat gebeurt in samenhang met het totale systeem. In dit model zijn die twee niet elkaars concurrent, maar elkaars voorwaarden. Zonder kwaliteitsborging krijg je geen betrouwbare middelen. Zonder ayurvedisch kader mis je de systeemlogica die in de praktijk richting geeft.
Kernboodschap van de sessie
De kernboodschap van de sessie was daarmee ook een duidelijke waarschuwing: integratie is niet hetzelfde als alles “omzetten” naar biomedische begrippen, en ook niet hetzelfde als Ayurveda terugbrengen tot een paar populaire termen. Integratie werkt pas als je structuur aanbrengt: welke vragen horen bij welke laag, welke methoden passen daarbij, en hoe leg je dat didactisch uit guessed aan studenten en in onderzoeksteams? Precies in die gelaagde aanpak ziet men een route vooruit. Dat komt omdat het samenwerking mogelijk maakt terwijl beide systemen hun volle inhoud behouden.
